00:00:00
Figuren naast een bouwwerf — symbool van de verstrengeling tussen vastgoedindustrie en politiek netwerk

De Betonbaron

Ghelamco: groot gelijk, kleine fundering

Revisor KPMG liet bij de jaarcijfers van zowel 2023 als 2024 optekenen dat er “materiële onzekerheden” bestaan die “een belangrijke twijfel kunnen doen ontstaan over het vermogen van de groep om verder te gaan als bedrijf.”
Dat is geen kleine voetnoot in een jaarverslag — dat is de officiële boekhouder die zegt dat het voortbestaan van het bedrijf niet gegarandeerd is.

Ghelamco incasseerde over 2024 een verlies van 323,9 miljoen euro, voornamelijk door het mislukte torenproject The Arc in Londen dat tot een verlies van 119 miljoen euro leidde, en een door de Russische overheid afgedwongen verkoop nabij Moskou. De schulden bedragen nog steeds 1,1 miljard euro — 550 miljoen kortlopend en 570 miljoen langlopend.

Om aan de financiële verplichtingen te voldoen, verkocht Paul Gheysens eind 2024 twee villa’s in Knokke-Heist en een kasteel in West-Vlaanderen. Zijn penthouse in Knokke-Heist werd gedwongen verkocht aan schuldeiser Belfius voor een geschatte prijs van 20 tot 32 miljoen euro.

Daarnaast heeft Gheysens via rekening courant 538 miljoen euro als privéschuld aan Ghelamco — geld waarmee hij onder meer voetbalclub Antwerp en zijn paardenstoeterij in Knokke kocht.

Het zakenmodel onder druk

Het zakenmodel van Ghelamco kwam er vaak op neer dat de opbrengst van het ene vastgoedproject werd gebruikt voor de afbetaling van leningen voor het volgende project. Dat model is op zich niet ongebruikelijk, maar het lijkt erop dat Gheysens daar grote risico’s heeft genomen.
Als lenen duurder wordt door hogere rente, en als de verkoop van nieuwe kantoorgebouwen stokt door de groei van thuiswerk, komt het hele model in de problemen.
Ook Medianation, de mediagroep van Gheysens waarin Business AM en News Monkey zitten, raakte in financiële problemen.
Lonen werden maandenlang niet betaald.

De politieke dimensie

Het Ghelamco-verhaal is niet alleen een financieel verhaal.
Er verscheen een boek getiteld “De illegale Ghelamco Arena” waarin vragen worden gesteld over de aanbestedingsprocedure voor het KAA Gent-stadion. De auteur stelt dat er vooraf gesprekken zouden zijn gevoerd tussen Paul Gheysens, Beerschot en toenmalig Antwerps burgemeester De Wever over een nieuw stadion — wat een correcte juridische aanbesteding zou bemoeilijken.

Voor het KAA Gent-stadion betaalt de club 600.000 euro huur voor een stadion dat 31 miljoen euro kostte — een huurprijs waarvan de Europese Commissie aanvankelijk oordeelde dat ze niet marktconform was.

Wat overblijft

Het beeld is complex maar de lijn is duidelijk: een zakenimperium gebouwd op schuldfinanciering, politieke netwerken en mediainfrastructuur — dat nu onder druk staat vanuit alle hoeken tegelijk.
De revisor twijfelt. De schuldeisers wachten. De obligatiehouders hopen.

En de burger? Die leest het in de krant. Tussen de regels door.

Een imperium op schulden is geen succes. Het is uitstel van rekening.

Ghelamco is geen uniek verhaal — het is een schoolvoorbeeld van hoe vastgoed, politiek en media in elkaar grijpen. En hoe de rekening uiteindelijk toch ergens terechtkomt.

Deel de feiten